Album:
L'école de la vie
Testi originali
Francese
Traduzione
Polacco
Encore
Znów
W głębi nas drzemie pewien przyjaciel,
którego czasami wybudzamy
podczas naszych pozbawionych słońca ranków,
podczas naszych dróg krzyżowych.
W głębi nas skrywa się dziecko,
i ja poszukuję jego dłoni,
aby ponownie stać się nim.
Którą drogą mam pójść?
Chodźmy, zapomnijmy o trudzie lat,
zakłady i plany to już przeszłość.
Proszę o krótki,
realny sen.
Zwróć mi,
zwróć mi
mą słodką niewinność,
którą beztrosko uśpiono.
Zwróć mi,
zwróć mi słońce,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
znów.
W głębi nas czeka dziecko,
nawet w żołnierskim sercu.
Chcieliśmy zagrać w bycie dorosłymi,
ale chyba pogubiliśmy się.
W głębi nas odzywa się pewien przyjaciel,
który rozrywa swój głos.
W ten sposób nigdy nie będziemy sami,
nawet przy ostatnim posiłku.
Chodźmy, wymażmy słowa, płacz,
no dalej, podczas mych nocy pali się lampa.
Proszę o krótki sen
prawdy.
Zwróć mi,
zwróć mi
mą słodką niewinność,
którą beztrosko uśpiono.
Zwróć mi,
zwróć mi słońce,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
znów.
Znów,
znów.
Chodźmy i zapomnijmy,
chodźmy i śnijmy.
Chodźmy, a obudzę
to pragnienie.
Chodźmy, chodźmy,
chodźmy.
Zwróć mi,
zwróć mi
mą słodką niewinność,
którą beztrosko uśpiono.
Zwróć mi,
zwróć mi słońce,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
aby powróciły do mnie chęci,
i aby wszystko wprawiło mnie w zdumienie,
znów.
Znów, znów.








© Lobuś (Bartek W.)